Juli t/m 0ktober 2011.

Maandag 11 juli 2011.

We zijn verhuisd! Amber is dol op haar nieuwe kamer en badkamer en is al helemaal gesetteld hier. We kunnen nu ook makkelijk met haar door de deuren beneden en door de kamer, heerlijk! Sarina voelde zich ook meteen al helemaal thuis. Nu we hier een paar weken zitten zien we al behoorlijke veranderingen bij Amber. Wat een eigen kamer toch al niet doet bij zo'n kind,

Vorige week is ook Amber haar gips eraf gegaan. We hadden dezelfde gipsmeester die vorige keer in Amber haar kuit had gezaagd met het verwijderen van het gips. Hij kwam eerst even zeggen dat hij daar toch wel mee gezeten had dat het gebeurd was. Deze keer deed hij het extra voorzichtig, desondanks schreeuwde Amber alles toch bij elkaar van angst. Toen was het wachten op de spalken. En die lieten maar op zich wachten dus werd er maar eens gebeld, ze lagen bij de revalidatiearts die na zijn spreekuur zou komen. Fijn, kunnen we nog drie kwartier extra wachten dacht ik, maar de instrumentenmaker besloot dat we net zo goed dan die kant op konden in plaats van dat de arts naar de gipskamer kwam. Tot onze verbazing kwam onze revalidatiearts van het Leijpark in plaats van degene die we verwachtten, die werkte ondertussen al weer ergens anders namelijk. Samen met de instrumentmaker van het Leijpark werden Amber haar spalken aangedaan met het nodige geschreeuw en gekrijs van Amber, dat prul word zo langzamerhand panisch. De spalken gingen vrij makkelijk aan leek het. Toen we klaar waren zei ik tegen Amber dat we gingen kijken of de taxibus er nog stond als die er nog was gingen we naar huis, als hij er niet was gingen we lekker chips eten. De bus stond er nog maar Amber wilde er natuurlijk niet in, huilend werd ze erin gereden want ze zag natuurlijk de chips al haar neus voorbij gaan. De chauffeuse zei dat ze Amber wel vast zou zetten en dat ik dan toch maar even de chips kon gaan halen, geweldige dame die chauffeuse van Taxi Vos. De terugweg duurde ook iets langer dan verwacht omdat het erg druk was Dus eenmaal thuis was het  zakje leeg en was Amber weer vrolijk. De volgende ochtend gingen we zelf de spalken omdoen wat er in resulteerde dat ze zonder spalken naar school ging omdat wij ze niet aankregen. Vandaag lukte het wel na een tip hoe de juffen op school het deden.

Amber heeft nu ook lekker vakantie, de eerste drie weken gaat ze weer naar het Overstapje en de drie weken dat wij vrij zijn is Amber ook lekker thuis. Ik ben nu aan het proberen een rolstoelauto te huren zodat we eens een paar dagen weg kunnen naar een dierentuin, Efteling of wat dan ook. Maar het valt nog niet mee er ergens een vandaan te toveren.

Van Sinterklaas had Amber een brief gehad dat ze als we in het nieuwe huis zaten ze een televisie kreeg. Die heeft ze vorige week gehad. En wat voor een TV is het zeg ! Ze is er superblij mee. En wilde de hele middag en avond niets anders meer dan kijken Ze kan nu heerlijk vanuit bed tv liggen kijken of vanuit de rolstoel.

Donderdag 11 augustus 2011. ( papa Michel schrijft.

Vakantie! Amber heeft ondertussen al een paar weken vakantie en onze tweede week zit er nu ook alweer bijna op. De eerste drie weken van haar vakantie is Amber naar het Overstapje gegaan waar ze weer vreselijk verwend is, de laatste drie weken is ze lekker thuis bij ons. Naast klusjes in huis hebben we ook lekker gewandeld en gewinkeld vorige week, lekker buiten in de tuin gespeeld en genoten van de paar zonnige dagen die er waren. Amber heeft de eerste week ook twee keer fysiotherapie gehad aan huis van de fysiotherapeute van het Overstapje, en ze heeft toch wéér dingen laten zien die wij niet wisten, zoals op commando wiebelen met haar tenen, dat was toch wel weer bijzonder ! Ook rijdt ze de hele tijd met haar rolstoel weg als ze even de kans krijgt. Dan pakt ze snel haar wiel met haar rechterhand en 'sjeest' ze ervandoor, altijd gierend van de lach. Sarina kreeg van opa en oma een speeltafel voor buiten waar je zand in kan doen, of water, of allebei. ( die laatste optie gaat natuurlijk een vreselijke rotzooi worden ) Als het zonnetje scheen gingen de dames lekker de tuin in, de ene dag lekker dabben met water en de andere dag zand erin. Sarina lekker aan haar nieuwe speeltafel. Amber met een bak op de rolstoel. Wat een lol hebben die meiden dan.

Voor deze week hebben we drie dagen een rolstoelauto kunnen huren. De eerste dag zijn we lekker naar de Beekse Bergen gegaan. Hoewel we drie goede buien over ons heen kregen, waarbij we gelukkig snel konden schuilen. Amber wilde gewoon wandelen en Sarina was hoofdzakelijk aan het vervelen en krijsen. Maar sommige dieren vonden ze toch wel leuk. Na een paar uur was Amber wel helemaal uitgeput, mede door de wind. Gisteren zijn we naar de Efteling vertrokken. De laatste keer dat ik daar was, was het weekend voordat Amber geopereerd werd. Dat maakte het ergens toch wel zwaar voor me, maar het gaat erom dat die meiden het leuk hebben. Eerst naar het sprookjesbos, dat vonden de dames allebei toch wel erg leuk. Daarna met Sarina in de stoom_carrousel geweest, dat vond ze wisselend leuk en eng, maar ja voor een kind van anderhalf is die muziek vrij hard en gaat het ook erg snel allemaal natuurlijk. Amber wilde liever in de gewone draaimolen buiten dus zijn we daar twee keer in geweest, dat smoeltje dat ze dan trekt van plezier. Daar doe je het allemaal voor. Daarna nog even rondgelopen maar op de terugweg wilde ze niet nog een keer in de draaimolen. Ik denk dat Amber het toch wel erg leuk vond in de Efteling. Ik had het er toch wel lastiger mee. Twee jaar geleden gingen we met een kind dat van de ene muziek paddenstoel naar de andere om ze te knuffelen, ging ze zelf in de draaimolens wilde ze alles zien en klom ze overal op en in. Nu loop je aan te modderen om datzelfde kind in een draaimolen te krijgen zonder haar voeten al te hard te stoten en kan ze niet zeggen waar ze in wil, en dat alleen omdat er een paar incompetente artsen in het Sophia je kind zwaar mishandeld  hebben twee jaar geleden.

Spelen met zand in de achtertuin.                Mijn zusje is niet bang van de geitjes.       Even kijken naar de kabouters. Efteling.  

                 Kijk de olifant duwt me!               Dit paadje hobbelt wel héél erg met de rolstoel.

Amber heeft maandag 15 augustus gelogeerd bij Oma en Opa Spruijt.

Het was een verhuizing voor oma en opa. Eerst een logeerbed naar beneden. Grote stoelen in de kamer, waar opa zijn bureau staat. Meteen het kamertje een grote beurt. Zodat als het bed weer naar boven gaat, daar alles schoon is. Veel werk, maar ze hadden het er graag voor over. Oma en opa gingen lopend Amber ophalen. Dat is tegenwoordig fijn, het is makkelijk aan te lopen. Amber zag er al glunderend uit. Dus maar gauw met Amber naar haar logeeradres! Ze heeft er van genoten! Oma, ook, maar zij sliep in de nacht niet veel, op de bank in de kamer..... Met het opstaan, kregen ze meteen een grote lach zoals altijd, als Amber wakker wordt. Medicijnen, en wat spelen, en toen het droog weer was, met elkaar naar de geitjes, en eenden om ze brood te geven. In de middag zijn ze met elkaar weer naar papa en mama en Sarina gereden. Amber heeft het naar haar zin gehad, en daar draait alles om. Oma heeft de nacht heerlijk geslapen, wat wil je na een waaknacht op een bank. Alles wassen, strijken, en de verhuizing weer naar boven.... Kamertje ineens leeg, maar de herinnering blijft, aan de eerste logeerpartij van Amber. Ik denk dat er wel meer zullen volgen.....

Papa en mama veel werk in het oude huis. Sarina dribbelt en "praat". Ze wil nauwelijks nog in de wagen... Ze is immers al groot! Die weken zijn omgevlogen, en de volgende week begint het schooljaar weer. Amber zet hem op! Leer zoveel mogelijk, en oefen met je beentjes. Er wordt met therapie gezegd: Amber beentjes wakker maken.... Maar door de spalken kan je het nauwelijks zien. Maar beweging zit er in! Ga zo voort.